Op de avond van 21 december vond voor het eerst de traditionele kerstverschieting op eigen terrein van onze vereniging plaats.

De kantine annex schietbaan werd door de Edwin wat in sfeer gebracht door wat slingers en een heuse kerstboom die een prominente plaats op de bar kreeg.

Met vereende krachten werd de baan ingericht waarna eigenlijk het feest kon beginnen.

Rond 7 uur kon het feest, voor de junioren en beginnende schut(s)ters, beginnen. Geheel in sfeer was menig één getooid met een kerstmuts en bij de stemming passende kleding.

Op alternatieve blazoenen werd tweemaal een verkorte wedstrijd geschoten voor de prijzen die op de tafel uitgestald waren. De puntenteling liep van min  (inner ten) naar plus tien (het wit van de kerstboom). Dit leverde voor menig één een psychologische stap op die iets of wat te ver ging want ondanks de excelente uitleg van de wedstrijdleiding  werd het geel nog door menig pijl bezocht. Naar de eerste twee rondes van drie pijlen werd dit, gelukkig, al beduidend minder.

Bij de blazoenen werd de punten telling genoteerd, waarbij de kreet “schuttersvoordeel”  al menigmaal werd gescandeerd. Dit is tekenend voor het feit dat de jacht op de prijsjes begonnen was.

Na de wedstrijden kwam het spannende moment van de controle op de puntentelling.

Frits als niet om te kopen onpartijdige controleur kweet zich hierbij uitstekend van zijn taak.

Saskia werd door Frits als winnares uitgeroepen en mocht als eerste een prijsje uitkiezen.

Daarna mocht een ieder in volgorde van puntenaantal ook zijn slag slaan.

Nu kon het feest echt beginnen, de kerstballen werden op de blazoenen geprikt.

Een kerstbal is schijnbaar een grotere magneet als het geel op het blazoen.

Menig kerstbal heeft hierbij dan ook deze uitputtingsslag niet overleefd, vooral toen er per gesneuvelde bal in de laatste ronde een versnapering opleverde.

Rond kwart over acht begon het festijn voor de gevorderde schutters met eigen schietmateriaal.

Ook hier had de wedstrijdleider, Edwin, weer iets nieuws bedacht!

Vooral het blazoen van de compounders gaf een onrustig beeld in de scope door zijn verticale golfvorm. Maar ook de recurvers werden niet gespaard door het ontbreken van delen uit het blazoen. Bij de recurvers ging de puntentelling weer van min één tot en met tien bij de compounders van min één tot en met vijf, hierdoor werd er een wig geslagen voor de solidariteit en collegialiteit tussen de schutters en werden er twee concurrerende kampen gevormd waarbij geen enkel middel werd geschuwd om de wedstrijdleider dwars te zitten, verwijderen van nokken verstoppen van ankertab en verbale intimidatie alles binnen het kader van de kerstsfeer.

Ook hierbij verdween menig pijl in het geel waarbij de geoefende schutters het geel niet konden loslaten.

Op punten waren de recurvers de compounders oppermachtig de baas, hier werd zichtbaar van genoten door hen omdat dit normaal niet voorkomt.

Het venijn zat echter in de staart waarbij de wedstrijdleiding, een konijn uit de hoge hoed toverde en de werkelijke eindscore en winnaar bepaling aan Frits mededeelde. De punten van de eerste en tweede wedstrijd dienden van elkaar afgetrokken te worden en wie het dichtst bij de nul zat was de winnaar. Met andere woorden wie het meest constant had geschoten mocht als eerste zijn prijs uitzoeken.

Ook nu weer bleek een compounder oppermachtig, Peter had de eer en eeuwige roem om als winnaar uitgeroepen te worden. Nadat de compounders hun prijs mochten uitzoeken kwamen de recurvers pas aan de beurt, kwaliteit verloochend zich nou eenmaal niet.

Beide partijen verzoenden zich met elkaar onder het genot van een beker glühwein.

Hierna kwam het destructieve deel weer aan bod. De ballen spatten uit elkaar, de pirates of the Carabian en de kerstman moesten het zwaar ontgelden.

De avond zat erop, samen werd de baan opgeruimd en ging ieder met een tevreden en blij gevoel naar huis.

Namens het bestuur prettige feestdagen en tot volgend jaar!

Groeten, Tjeerd van der Wal